കുഞ്ഞിക്കുയിലിന്റെ തിരിച്ചറിവ്

" കുഞ്ഞിക്കുയിലിന് കലി വന്നു. ഒരേ മരത്തിൽ...ഒരേ കൊമ്പുകളിൽ ...ഇരുന്നു പാടണം ! ഇതെത്ര നാൾ !!


അവൾ തുടുത്ത മാമ്പഴങ്ങൾ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ആ വലിയ ചില്ലയിലേക്ക് പറന്നു. കുഞ്ഞനണ്ണാൻ പാതി കടിച്ച ഒരു മാമ്പഴം അവളുടെ ചിറകനക്കത്തിൽ താഴേക്കു വീണു.


തലയൊന്ന് വെട്ടിച്ച് നോക്കി.അതാ, കരിയിലക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ നിന്ന് മാമ്പഴക്കുലുക്കത്തിൽ തല നീട്ടുന്നു ചെമ്പൻ പാമ്പ്.അവൾക്കവനെ ഇഷ്ടമേയല്ല. അതൊനൊരു കാരണമുണ്ട്.


കുഞ്ഞിയുടെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരനാണ് മാക്കൻ തവള. അവന്റെ അനക്കം കേട്ടാൽ മതി, ചെമ്പൻ വായും പിളർന്ന് ഓടിയെത്തും. മാക്കാനോടൊപ്പം സ്വസ്ഥമായൊന്നു കളിച്ചിട്ട് കാലമെത്രയായി. ചെമ്പനെ പേടിച്ച് അവൻ കളിക്കാൻ വരാറേയില്ല.


"അമ്മയുടെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച് കുളക്കരയിലേക്കൊന്നു പറന്നാലോ" കുഞ്ഞി ആലോചിച്ചു.


"കുഞ്ഞീ.... പുറത്തിറങ്ങരുത്. കൊറോണയങ്ങിനെ കറങ്ങി നടപ്പുണ്ട്. അവന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞേ വീടിനു പുറത്തിറങ്ങാവൂ." അമ്മ നാഴികയ്ക്കു നാല്പതുവട്ടം പറയും.


ഈ ചക്കരമാവിൽ നിന്ന് അപ്പുറത്തെ മുണ്ടിപ്ലാവിലെക്കൊന്നു പറക്കാൻ പോലും സമ്മതിക്കില്ല.


മടുത്തിരിക്കുന്നു......




" കുഞ്ഞീ.... ആ പൂങ്കുലച്ചില്ലയുടെ തുമ്പത്തിരുന്ന് ഒന്നു പാടി നോക്കൂ, നിന്റെ പാട്ടിന് മാമ്പൂവിന്റെ മണമുണ്ടാകും".


"എനിക്ക് മാമ്പൂ മണം വേണ്ട " കുഞ്ഞി പിടിവാശിയിലാണ്.


" എങ്കിൽ... ആ വമ്പൻ ചില്ലയിൽ ഇരുന്നൊന്നു പാടൂ. അതിന്റെ പൊത്തിൽ നീലി മരംകൊത്തിയുണ്ട്. അവൾ നിന്റെ പാട്ടിന് താളമിടും."


" ഹും..... എന്റെ പാട്ടിന് താളവും വേണ്ട."കുഞ്ഞി തൊണ്ട പൊട്ടുമാറ് കൂകി.


"കൂ.....കൂ...കൂ...." അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.


"കുഞ്ഞീ.. ഈ കാലവും കടന്നു പോകും. കാടായ കാടു മുഴുവൻ പാറിപ്പറക്കാൻ ഒരു നാളു വരും." അച്ഛൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.


"എനിക്ക് മാക്കാന്റെ കൂടെ കുളക്കരയിലിരുന്ന് പാടണം, മുണ്ടി പ്ലാവിന്റെ മുൻചില്ലയിൽ ഇരുന്ന് ഉറക്കെ ഉറക്കെ പാടി നൃത്തം ചെയ്യണം, കുഞ്ഞൻ അണ്ണാന്റെ കൂടെ ഒളിച്ചു കളിക്കണം..." അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു.


"കുഞ്ഞീ... നോക്ക് ... നീയതു കണ്ടോ...?" അകലേക്ക് അമ്മ ചിറകു ചൂണ്ടി. കുഞ്ഞി അങ്ങോട്ട് കണ്ണു നീട്ടി.


ഒറ്റയില പോലും വിരിയാത്ത ഒരു ഉണക്കമരം. ചുള്ളിക്കമ്പുകൾ എഴുന്നു നിൽക്കുന്ന ഒരസ്ഥികൂടം.


ആ തടിയിൽ എന്തോ അനങ്ങുന്നുണ്ട്, അവൾ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.


രണ്ടു കുഞ്ഞിക്കൊക്കുകൾ, വലിയൊരു ചിറകിനടിയിൽ മിന്നി. അമ്മക്കൊക്കിലിരിക്കുന്ന ഒരു തൊടലിപ്പഴം രണ്ടു വശത്തു നിന്നും കൊത്തിത്തിന്നുന്ന രണ്ടു കുഞ്ഞിക്കിളികൾ.



ഒരിളം തെന്നൽ അപ്പോൾ ചക്കരമാവിന്റെ ഇലകൾ ഇളക്കി. ഒരു നേർത്ത പാട്ട് കുഞ്ഞിക്കുയിലിന്റെ കാതിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി.


അവൾക്കു സങ്കടം വന്നു.ഒറ്റപ്പറക്കലിൽ അവൾ അമ്മയുടെ ചിറകോടു ചേർന്നു.


"കുഞ്ഞീ. നമുക്കൊരു ചക്കരമാവുണ്ട്, ഇരുന്നു പാടാൻ നിറയെ ചില്ലകളുണ്ട്, വിശപ്പു മാറ്റാൻ തുടുത്ത ചക്കരമാമ്പഴങ്ങളുണ്ട്, കൂട്ടുകൂടാൻ ഇവിടെ തന്നെ നീലിയുണ്ട്, കുഞ്ഞനുണ്ട്, ചെമ്പനുണ്ട്.... അവർക്കോ ??!......... ആ ഉണക്കമരത്തിൽ ഈ കൊടുംകാലം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഓണം പോലെ അവർ താണ്ടുന്നതു കണ്ടോ !?"


കുഞ്ഞി കൊക്കു ചേർത്തു. അച്ഛന്റെ ചിറകിന്റെ ചൂടിനുള്ളിലേക്ക് അവൾ ചുരുണ്ടു.


" ഞാനിനി പരാതികൾ പറയില്ലമ്മേ..." അവൾ കണ്ണു തുടച്ചു.


ചക്കരമാവിന്റെ പൂങ്കുലച്ചില്ലയിലിരുന്ന് അവൾ പാടി. അങ്ങു ദൂരെ, ചുള്ളിക്കമ്പിനിടയിൽ അമ്മച്ചൂടിൽ ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിക്കിളികൾക്കായ് ഒരു താരാട്ടു പാട്ട്..................



കൂട്ടുകാരെ കുഞ്ഞിക്കുയിലിനെ ഇഷ്ടമായോ?


വീടിന്നകത്തിരുന്ന് കളിയും, ചിരിയും, പാട്ടും, ഡാൻസുമായി നമുക്കീ കൊറോണ ഭീകരനെ നാടു കടത്താം. വീടിന്നകത്ത് ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് വാശിയെടുമ്പോ ഓർക്കണം..... കയറിക്കൂടാൻ വീടു പോലും ഇല്ലാത്ത ആളുകളെ.... അവരുടെ സങ്കടങ്ങളെ....


ദാ... ഈ പൂമ്പാറ്റകളെപ്പോലെ പാറിപ്പറക്കാൻ നമുക്കും ഒരു നാൾ വരും...കാത്തിരിക്കാം...ക്ഷമയോടെ."


കുഞ്ഞമ്മുവും, പൂമ്പാറ്റകളും അതാ... അടുത്ത കഥ മെനയാൻ കഥാമുറിയിലേക്ക്........


കുഞ്ഞമ്മുവിന്റെ കഥ ഇഷ്ടമായോ കൂട്ടുകാരേ.....

ഇതാ.... നിങ്ങൾക്കത് ഇവിടെ കേൾക്കാം 👇














375 views
  • Blogger

©2020 by മലയാളക്കിലുക്കം

vaniprasanth@gmail.com